داک
doc.fileon.ir

پرسش و پاسخ دوستی با نامحرم

نویسنده : مهسا | زمان انتشار : 03 مهر 1400 ساعت 23:17

29 ارديبهشت 1387 ساعت 5:04 بعد از ظهر   4663   1   0

سوال: دختری هستم که به پسری علاقمندم و او نیز به من علاقه دارد. گاهی هم گفتگوهای محبت آمیزی بین ما صورت می‌گیرد. اگر مرتکب گناهی نشویم و قصدمان هم گناه و لذت بردن نباشد، آیا برای من صحبت و ارتباط با او گناه دارد؟

پاسخ: ارتباط بین دختر و پسر نامحرم از نظر شرع، حرام است و هیچگاه حرامی به واسطه قصد یا عدم قصد دیگران حلال نمی شود. بدانید که این نوعی خودفریبی و فریب دادن دیگران است. راستی اگر از صحبت با همدیگر لذت نمی‌برید، پس برای چه با هم صحبت می‌کنید؟
بدانید که شیطان برای کشاندن انسان به گناه سعی می‌کند افکار و اعمال بد او را در نظرش خوب جلوه دهد؛ و این از دامهای خطرناک شیطان است.
ارتباط با نامحرم (بخصوص اگر همراه با شوخی و خوش و بش باشد) چیزی جز هوسرانی نیست و باید از آن اجتناب کرد. یک دختر باشخصیت و معتقد، هیچگاه نباید به نامحرم اجازه دهد که حریم عفت و اخلاقش را عرصه هوسبازی خود قرار دهد.
در اینجا مناسب است که به بررسی دوستی دختر و پسر از نظر شرع بپردازیم.

دوستی دختر و پسر نامحرم
ارتباط و دوستی دختر و پسر از نظر شرعی مشروعیت ندارد و جایز نیست، مگر این که از طریق محرمیت و صیغه عقد ازدواج باشد، اگر چه امروز متاسفانه بر اثر بی‌توجهی‌های بعضی خانواده‌ها، جوانان به دام این دوستی‌های خطرناک گرفتار می شوند اما از این نکته نباید غافل شد که این گونه ارتباطها ریشه در غریزه جنسی و شهوی دارد که بسیار خطرناک است. ارتباطهای نامشروع دختر و پسر، تحت عنوان دوستی که امروزه رایج شده است، تیشه به ریشه غیرت و عفت عمومی است که خشم الهی و خسارت دنیا و آخرت را به دنبال دارد. البته کم نیستند جوانان پاک و شایسته‌ای که گوهر عفت و غیرت خود را حفظ می‌کنند و اسیر خواسته‌های نامشروع نفسانی و وسوسه‌های خطرناک شیطانی نمی‌شوند. در اینجا لازم است به بررسی اجمالی دوستی دختر و پسر از نظر عقل، دین و عرفِ جامعه توجه فرمایید: اولاً: بدون تردید احکام نورانی اسلام بر اساس حکمت، فطرت، عقل و منطق پایه‌ریزی شده است و به همین جهت تمام مصالح و مفاسد جسمی و روحی و فردی و اجتماعی مدنظر اسلام می‌باشد و اصولاً حکمت و علت همه احکام شرعیه برای نوع بشر بیان نشده، اگر چه در بعضی موارد که دارای اهمیت ویژه‌ای بوده به بیان علّت حکمی اشاره شده لکن این قانون عمومیت ندارد بلکه از آنجایی که احکام حیاتبخش اسلام از منبع وحی الهی و عصمت پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) سرچشمه می‌گیرد اقتضا می‌کند که ما در برابر آنها تعبد داشته و نسبت به التزام عملی آن تسلیم باشیم. ثانیاً: موضوع ارتباط با جنس مخالف (دختر یا پسر نامحرم) نیز از این قاعده مستثنا نیست و اسلام بخاطر مفاسد و پی‌آمدهایی که به دنبال دارد از آن نهی فرموده است که ما اجمالا به آن اشاره می‌کنیم: ایجاد ارتباط و دوستی دختر و پسر (جنس مخالف) از نظر عقل، دین، عرف، تجربه و... صحیح نیست و دلایل آن عبارت است از:

1ـ پشیمانی در قیامت چنانکه قرآن در آیه 67 سوره زخرف می‌فرماید: «الْاَخِلاَّءُ یومئِذ بعضُهم لِبَعض عدو» یعنی: در روز قیامت گروهی از دوستان، دشمنان یکدیگر می‌شوند. زیرا وقتی حقیقت امر برای آنها روشن می‌شود که چگونه بخاطر دوستی‌های نامشروع گرفتار خشم الهی و عذاب اخروی گردیده اند دشمن یکدیگر می‌گردند.

2ـ دچار ندامت و حسرت در قیامت می‌شوند، چنانکه در آیه 28 سوره فرقان می‌فرماید: «یا ویلتى لَیتنِی لَم اَتخِذْ فُلاناً خَلِیلاً» یعنی: ای کاش با فلان شخص دوستی برقرار نمی‌کردم .

3ـ روابط و دوستی با نامحرم نوعی زنا می‌باشد، زیرا زنا اقسامی دارد و هر عضوی اگر از چارچوبی که خدا برای آن مشخّص کرده فراتر رود زنای آن عضو محسوب می‌شود، چنانچه در روایات می‌خوانیم: «لِکُلِ عضو مِن اِبْنِ آدم حظ مِن الزِنا فَالْعین زناه النَظَر...».  یعنی: برای هر عضوی از انسان بهره ای از زنا می‌باشد، پس زنای چشم همان نگاه غیرمجاز است.

4 ـ دوستی و روابط با نامحرم از دردهای بی‌درمان روحی و جسمی است، زیرا آزادی و روابط بین دو جنس مخالف طبق برخی روایات باعث پیدایش دردهای فردی و اجتماعی می‌گردد که درمانی ندارد، چنانکه پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: «باعِدوا بین اَنْفاسِ الرِجالِ و النِساءِ فَاِنهُ اِذا کانَتِ المعایِنَه و اللِقاءِ کان الداءُ الَذى لا دواء لَه». یعنی: بین مردان و زنان حریم ایجاد کنید، زیرا شکستن این حریم‌ها آسیب‌های جبران ناپذیری دارد.

 5 ـ در آموزه‌های تربیتی دینی نهی شدید از خلوت کردن زن و مرد نامحرم شده است، زیرا در این صورت هیچکدام از آنها از وسوسه‌های مخرب شیطانی در امان نخواهند بود.

6 ـ اینگونه روابط موجب از بین رفتن کرامت انسانی می‌شود، مثل این که کسی اثر یک هنرمند را برباید، قرآن انسان را صاحب کرامت معرفی می‌کند و می‌فرماید: «و لقَد کَرمنَا بنِی آدم» (اسراء: 70) یعنی: تحقیقاً ما به انسان کرامت داده‌ایم. در حالی که دوستی پسران و دختران و حرفهای عاشقانه بین آنها سلب این کرامت می‌کند و انسان را از فضیلت‌های الهی دور می‌سازد.

7ـ روابط بین جنس مخالف موجب سلب غیرت می‌گردد زیرا از نظر اسلام و هم انبیاء الهی، بارزترین شاخصه یک انسان با فضیلت عبارت از غیرت اوست در حالی که ارتباط دوستی با نامحرم از راه غیر مجاز، نشانه نوعی بی‌غیرتی است، و بخاطر همین پیامدهای ناگوار و زیانبار است که اسلام از روابط جنس مخالف نهی فرموده تا جامعه و فرد دچار چالش‌ها و ناهنجاری‌های روحی و جسمی نگردد.

  4663   1   0

امتیاز شما به این مطلب ؟

      جایگاه حضرت خدیجه کبری (س) قبل و بعد از اسلام چیست؟       آثار تربیتی روزه چیست؟       این که می گویند در ماه رمضان شیطان در زنجیر است، چقدر ...       حقیقت و باطن ماه مبارک رمضان چیست؟       اهمیت روزه و رمضان را در قرآن و احادیث بیان کنید.       چرا ابتدا و انتهای ماه رمضان باید ماه دیده شود، ولی در ...       اینکه گفته می شود « بچه ای که متولد می شود تا هفت سال ...       آیا امیرالمومنین در زمان حیاتشان به ایران آمدند و با ...       فلسفه غیبت حضرت حجت در چیست؟        آیا تنها امام زمان (عج) اعمال ما را می بیند، یا همه ...
      فلسفه نماز چیست و ما چرا نماز می خوانیم؟ (پاسخ استاد ...       چرا باید حجاب داشته باشیم؟       براي رسيدن به مقام طي الارض راه حل چيست؟       آيا فكر گناه كردن هم گناه محسوب مي گردد، عواقب آن چیست؟       چگونه بفهميم كه خداوند ما را دوست دارد و از كارهاي ما ...       سرانجام كسي كه نماز نخواند چه مي شود و مجازات او چيست؟       رضايت و خشنودي خدا در چیست و چگونه خداوند از انسان راضي ...       محیط برزخ چگونه است؟ چرا قبل از بهشت و جهنم بزرخ می ...       چرا سگ نجس است و نمی‌توان آن را درخانه نگه داشت؟       فرزندان حضرت آدم باچه کسی ازدواج کردند و نسلشان زیاد ...